ریشه این زخم کجاست؟

به همراه همسرم برای انجام کاری به سفارت ایران در فرانکفورت رفتیم. همه قیافه ها عبوس، اخمو، خشن و بیحوصله در انتظار انجام کارشان بودند. خیلی سخت بود که به هم لبخندی تحویل دهیم. اصلا دووووست نداشتیم به هم لبخند بزنیم. انگار هر کسی که اونجا بود نفر مقابل رو مسبب مشکلات و گرفتاریهای خودش میدونست. همه ارثیه پدر رو از همدیگه طلب میکردیم. چرا ؟ چه اتفاقی افتاده که ایرانیها دشمن هم شده اند؟ چرا حاضریم برای غیر ایرانی علاوه بر لبخند حاضریم هزار چیز! دیگه هم بدیم؟ ولی هموطن خودمون رو لایق هیچ چیز نمیدونیم. چرا؟                           

/ 3 نظر / 43 بازدید
حسامي

سلام به نظر مي رسد اصل رعايت نشده نشده شايسته سالاري موجب اين طلبكاري ما ايرانيان باشد وقتي شما ببينيد كه من با نداشتن شرايط لازم سمتي را به ناحق اشغال كرده ام وادعاهاي كاذب دارم اين وضع راتحمل نمي كنيد وچون دريك سيستم دولتي ناكارآمد نمي توانيد اعتراضتان را به مقام مافوق بيان كنيد ناچار باارباب رجوع برخورد نادرست وطلبكارانه خواهيد داشت اين خلاصه نارضايتي كارمند وارباب رجوع درايران است وسفارت هم از اين امر مستثني نيست شادباشدي تاهميشه

شهلا

درود بر تو نازنینم[گل] حالا ببین در ایران برخورد مردم چگونه است!؟

شهلا

درود بر تو نازنینم[گل] حالا ببین در ایران برخورد مردم چگونه است!؟[نگران]